Icons
Icons
Icons
Terug naar nieuws

Klasse - team 2019

Collega’s van onze school werden door een aantal ouders voorgedragen als ‘team van het jaar’ voor Klasse. Het waarom vertellen ze in hun motivatie.

Onze Pi-leerkrachten zijn genomineerd voor ‘leerkrachtenteam van het jaar 2019’ van Klasse!

Maar waarom droegen Pi-ouders dit team voor?

Omdat de nominatie pas vandaag 28 mei bekend gemaakt werd, vonden we niet veel ouders die nog konden reageren, maar hier leest u alvast enkele goede redenen.

De pi-klas… net iets anders!

Voor de meeste gezinnen wellicht wel. Maar als moeder van twee hoogbegaafde jongens voelt de Pi-klas een beetje aan als thuis.

Gaan we even terug in de tijd: de kleuters krijgen hun eerste les anatomie en de juf wil weten wat ze denken dat er in hun hoofd zit. “Vanillepudding” weet onze jongste heel zeker. Wat geërgerd vraagt ze hoe die pudding dan wel in zijn hoofd is gekomen. Aha… die wordt gemaakt door de yeti, de eeuwig-pudding-makende-yeti! Er volgt een brief van het CLB met de vraag of ze onze zoon mogen testen… er is een vermoeden dat hij zwakbegaafd is.

Tijdens zijn eerste week in de Pi-klas komt hij heel opgewekt thuis. “Mama, de juf heeft vandaag uitgelegd dat slechts 2% van de bevolking hoogbegaafd is, dus als er honderd kindjes zijn…” hij tekent snel even een Gausscurve “… is het normaal dat alleen mijn broer met mijn grapjes lacht” vult hij berustend aan.

En het gaat niet alleen om grapjes, het gaat om anders denken, anders je tijd invullen, anders naar de wereld kijken, anders zijn… En dus mag hij zichzelf heel gelukkig prijzen dat hij deze ‘strijd tegen normaliteit’ niet alleen hoeft te voeren. Dat hij in een ‘andere klas’ en een ‘ander gezin’ helemaal zichzelf kan zijn.

Als ik thuiskom, walst de oudste meteen over me heen: hij heeft in de auto op de radio een stuk van een debat over kloonproeven gehoord en wil daar natuurlijk het fijne van weten. Dus hebben wij het tijdens onze avondmaaltijd over genetica, maar ook antropocentrisme en dus ook antropologie komen aan bod. Twee dagen later besluit hij te gaan experimenteren met het kruisen bloemenzaadjes. Als ik de zak potgrond op mijn keukenblad zie belanden, zucht ik even, maar ik houd mezelf voor dat het erger kon: ze hadden het namelijk ook over een experiment waarbij DNA van een mammoet werd gekruist met een olifant!

Terwijl ik kook, komt de jongste vragen wat een base is. Ja, het tegengestelde van een zuur, dat weet hij ook wel! En die ph-schaal kent hij uiteraard. Maar wat is het? Ik herinner me vaag iets van vrije elektronen… of waren het ionen? Dus geef ik ruiterlijk toe dat ik dat even moet opzoeken. Ja, dat kan hij zelf ook wel, klinkt het nu laatdunkend. Ja zeg, je vraagt je toch af waarom je een moeder hebt, niet?

De volgende ochtend zie ik de resultaten van zijn opzoekwerk: er heeft letterlijk een vulkaan-uitbarsting plaatsgevonden in mijn keuken… Bakpoeder is een base! En dat lag toch wel in de voorraadkast, zeker? Een ‘drupje’ citroensap en…. Jawel, schuimen maar!

Hoogbegaafde kinderen willen niet alleen alles weten, ze willen er ook bewijzen voor zien, erover discussiëren, het in verband brengen met andere kennis en er later op terugkomen. Een ‘normaal’ antwoord is nooit voldoende, ze moeten altijd meer weten, dieper graven, het aan nog meer informatie koppelen,…

Kunt u zich voorstellen dat u er zo niet twee, maar twintig hebt?

Ja, dan heb je nood aan uitdagingen! Veel scholen vinden die in ‘extra werkjes’, die in het slechtste geval ‘meer van hetzelfde’ vragen en in het beste geval leuk zijn voor eventjes. Maar niet in onze Pi-klassen. Juf Tinne, juf Ils en meester Hans, nu juf Lien, die gaan op zoek naar echte uitdagingen en daarbij schuwen ze de grenzen van hun eigen comfortzone niet. Ze betreden onbekende paden en denken echt vanuit de ongebreidelde zucht naar inzicht van hun leerlingen.

Zij breken heel bewust met het beeld dat de Pi-klassen alleen maar moeten voorbereiden op een schoolloopbaan in de Latijnse en een universitaire opleiding. Zij halen heel bewust andere beroepsgroepen binnen, laten hun leerlingen achter de schermen duiken van de zorgsector, de bouw, wetenschappen en kunst. Hoogbegaafd zijn gaat niet over ‘goede punten halen’, maar over een brede interesse, diepgaand onderzoek van de wereld om ons heen en verder denken over wat vanzelfsprekend lijkt.

Maar niet die projectdagen vormen de ruggengraat van onze Pi-klassen, maar de dagelijkse werking: leerlingen die op eigen tempo, grotendeels volgens hun eigen interesses en vooral… op hun eigen manier aan de slag mogen met leerstof. Heeft u enig idee wat dat van een leerkracht vergt? Kunt u zich voorstellen hoe intensief dit werk is? Elke leerkracht op onze school wil voor elk kind het beste geven. Maar hoe doe je dat voor kinderen die de lat telkens weer hoger leggen, die nooit tevreden zijn en altijd meer willen weten, kunnen en doen?

Dat verdient niet alleen een pluim, maar een hele erehaag. Daarom nomineerden we onze Pi-leerkrachten voor de wedstrijd van Klasse. De jury selecteerde hen alvast voor de tweede ronde. We hopen dat zij ook zien dat het hier niet gewoon om een sterk leerkrachtenteam gaat, maar om een wonderteam!

Ons Pi-team is een topteam en verdient die titel!

Hoogbegaafd zijn betekent…

… nieuwsgierig zijn

                … een brede interesse hebben

                               … een rijk taalgebruik hanteren

                                               … een bijzonder gevoel voor humor ontwikkelen

                               … snel veel informatie kunnen verwerken

                … nieuwe inzichten kunnen koppelen aan bestaande kennis

… een goed geheugen efficiënt kunnen inzetten.

Maar voor veel kinderen betekent het ook

… zich snel vervelen in de klas

                … een hekel hebben aan de eindeloze herhaling

                               … zich niet begrepen voelen door de leerkracht

                … vaststellen dat hun kritische ingesteldheid niet altijd gewaardeerd wordt

… anders zijn dan je leeftijdsgenoten en dus moeilijker vriendschappen sluiten.

Daarom is school voor veel hoogbegaafde kinderen echt een ergernis. Voor elk van bovenstaande puntjes kan ik als moeder anekdotes vertellen waarbij mijn kinderen botsten met hun omgeving. Van ruzie met klasgenootjes, over discussies met leerkrachten, tot onbegrip van familieleden.

Ook als moeder word ik vaak geconfronteerd met onbegrip. Al tien jaar lang hoor ik mensen zeggen dat ik het toch wel gemakkelijk heb: mijn kinderen zijn slim en hebben geen leerproblemen. En ik geef gerust toe dat wij in dit huis gevrijwaard zijn van leerstoornissen.

Maar wie gelooft dat het opvoeden van hoogbegaafde kinderen makkelijk is, nodig ik graag eens uit om een dagje met mijn jongens naar Technopolis te gaan! Na twee uur voelen je hersenen aan alsof ze in zo’n proefopstelling hebben gezeten.

Wie ‘t Michieltje trouw leest, weet dat onze Pi-leerkrachten bezige bijtjes zijn. Er verschijnt geen editie of onze Pi-leerlingen hebben wat nieuws te melden: gezondheidsdag, techniekdag, Pi-artistique, schaakwedstrijden, een bezoek aan de diamantwijk, …

De kracht van onze Pi-werking zit hem dan ook in de afwisseling, de diversiteit en de ruimte die aan ieder kind geboden wordt. Het feit dat elk kind zich kan ontwikkelen volgens zijn of haar eigen mogelijkheden en dat de leerkrachten dit steunen.

Leerkrachten die altijd klaar staan voor ‘hun’ kinderen, met al hun eigenaardigheden, wensen en verwachtingen (en die zijn vaak torenhoog!) en die actief mee op zoek gaan naar nieuwe uitdagingen, interesses en bezigheden.

Ons Pi-team is een topteam en verdient die titel!